Groene thee en EGCG

EGCG, voluit epigallocatechinegallaat, behoort tot de catechinen, een subgroep van de polyfenolen. Deze groep stoffen bepaalt de smaak van groene thee en maakt een groot deel van de droge massa uit. In het reageerbuis vangen catechinen vrije radicalen af — dat is de reden waarom EGCG al tientallen jaren wordt onderzocht. Hoeveel daarvan in het lichaam terechtkomt, is een aparte vraag en onderwerp van lopend onderzoek.

Antioxidant is in de eerste plaats een scheikundige term: een stof die andere moleculen beschermt tegen oxidatie. In het reageerbuis is EGCG daarin zeer actief, en dat heeft de wetenschappelijke interesse gewekt. Of daar iets uit afgeleid kan worden voor mensen is een open vraag — daarvoor zijn studies bij mensen nodig die in die mate van duidelijkheid niet bestaan. Voor plantaardige stoffen zoals EGCG bestaat dan ook geen goedgekeurde gezondheidsclaim. Ben je geïnteresseerd in het thema lever, dan vind je met Leberkraft – 30-daagse leverboost onze plantaardige samenstelling daarvoor.

Nauwelijks iets aan groene thee is zo vaak onderzocht als het effect op gewicht. Catechinen en cafeïne samen zijn vanaf de jaren 2000 onderwerp van studies naar energieverbruik; de gemeten verschillen zijn klein en de resultaten lopen uiteen. Als drank heeft groene thee een eenvoudiger voordeel: het bevat vrijwel geen calorieën en is een goed alternatief voor gesuikerde frisdrank.

In Japan en China wordt groene thee al generaties lang in grote hoeveelheden gedronken, en van daar komen veel observatiestudies die theeleuters en niet-theeleuters vergelijken. Zulke studies tonen verbanden, geen oorzaken — wie veel groene thee drinkt, leeft doorgaans ook op andere vlakken anders. Het onderzoek naar catechinen en het hart- en vaatstelsel loopt door; een betrouwbare uitspraak voor de individuele theeleuter is daar tot nu toe niet uit voortgekomen.

Groene thee is ongecompliceerd: heet gezet of koud getrokken, 's ochtends in plaats van koffie of 's middags. Één ding bepaalt de smaak — met heet in plaats van kokend water blijft hij mild en niet bitter, en korte trektijden houden de looizuren in bedwang. Een gevarieerde voeding met veel micronutriënten levert sowieso meer op dan welke plantaardige stof dan ook.

Dit artikel is bedoeld als informatie en vervangt geen medisch advies.

Hoeveel EGCG er in je kopje terechtkomt, hangt niet van de verpakking af, maar van water en tijd. Een onderzoek in het Journal of Food Science and Technology (2015) zette groene thee bij 75, 85 en 95 °C en vergeleek acht trektijden tussen één en 45 minuten — steeds werd gemeten hoeveel catechinen en cafeïne er daadwerkelijk in de infusie zaten, en tegelijkertijd beoordeeld door negen getrainde proevers.

De beste verhouding tussen gehalte en smaak lag bij 85 °C en drie minuten. Daarin was het EGCG-gehalte met 50,69 mg per 100 ml het hoogst, terwijl ook kleur, smaak en aroma de beste beoordeling kregen. Het grootste deel gaat sowieso al in de eerste drie tot vijf minuten in het water over — wie langer trekt, haalt er nauwelijks meer uit en heeft wel meer bitterheid. Kokend water rechtstreeks uit de waterkoker is voor groene thee dus te heet; laat het een paar minuten afkoelen.

De cijfers over temperatuur, trektijd en EGCG-gehalte zijn afkomstig uit:

• Saklar S, Ertas E, Ozdemir IS, Karadeniz B: Effects of different brewing conditions on catechin content and sensory acceptance in Turkish green tea infusions. J Food Sci Technol 2015;52(10):6639–46. PubMed 26396411

Het onderzoek bestudeert hoeveel catechinen bij het zetten in het water overgaan en wat proefpersonen daarvan proeven. Over een werking in het lichaam zegt het niets — en hier staat ook niets daarover.