Gerst gras en chlorofyl gelden voor velen als groene wondermiddelen. Maar wat zit er werkelijk achter? Gerst gras, het jonge blad van de gerstplant, wordt vooral gewaardeerd om zijn voedingsstoffendichtheid; chlorofyl is de bladkleurstof die planten groen maakt. Beide leveren microvoedingsstoffen. Hier lees je wat bewezen is, wat marketing is en hoe je het poeder zinvol gebruikt.
De voedingsstoffendichtheid van gerst gras
Gerst gras is het jonge blad van de gerstplant en levert vitaminen en mineralen. Daartoe behoren vitamine C, dat bijdraagt aan een normale werking van het immuunsysteem, en magnesium, dat bijdraagt aan een normale werking van het zenuwstelsel. Vitamine B12 zit er echter niet in: planten maken het niet aan. Wie een veganistisch dieet volgt, dekt het via een supplement.
Vanwege deze voedingsstoffendichtheid zit gerst gras in superfoodmengsels zoals ons Power Foods Trio, dat het combineert met spirulina en dulse.
Chlorofyl en de zuur-base-mythe
Chlorofyl is de kleurstof waarmee planten licht omzetten in energie. In populaire gezondheidsboeken wordt het graag een basische werking toegeschreven. Het lichaam houdt de pH-waarde van het bloed via longen en nieren constant binnen een nauw bereik; via voeding laat die zich niet verschuiven. Wat overblijft, is de bladkleurstof zelf: chemisch een naaste verwant van het rode bloedkleurstof, met magnesium in plaats van ijzer in het centrum — en daarmee een geliefd onderzoeksobject.
Chlorofyl wordt vaak samen met spirulina en chlorella aangeboden, omdat beide algen er ook veel van bevatten. Tot een toegelaten gezondheidsclaim heeft geen van deze planten het gebracht.
Gerst gras en chlorofyl samen bekeken
De twee horen bij elkaar, omdat het een het ander meebrengt: de kleurstof zit in het blad, en hoe groener het poeder, hoe meer ervan aanwezig is. Wie gerst gras neemt, neemt chlorofyl automatisch mee. Een apart chlorofylsupplement is daarvoor niet nodig.
Uit ons assortiment hoort ook Prostakraft in de rij van plantaardige samenstellingen. Welk product bij je past, hangt af van wat je zoekt — niet van hoe groen het is.
Gerst gras in je dagelijks leven
Gerst graspoeder is veelzijdig en makkelijk te roeren door smoothies, sap of water. Gebruik koude of handwarme vloeistof, geen kokend water: hitte vernietigt een deel van de gevoelige vitaminen. De smaak is uitgesproken grassig; met appel, banaan of citroen kom je er beter mee overweg.
Als je je basis wat breder wilt leggen, vind je bij ons ook Spermidin. Alle drie zijn poeder of tabletten voor dagelijks gebruik en zijn moeiteloos in je ochtend in te passen.
Mogelijke bijwerkingen en voorzorgsmaatregelen
Gerst gras en chlorofyl gelden als goed verdraagbaar. Bij een te hoge dosering kunnen misselijkheid of maagklachten optreden. Begin met een kleine hoeveelheid en verhoog langzaam. Bij glutenintolerantie is voorzichtigheid geboden: het jonge gras bevat doorgaans weinig gluten, maar verontreiniging met graankorrels is daarmee niet uitgesloten.
Als je regelmatig medicijnen gebruikt of een aandoening hebt, overleg dan vóór de inname van een nieuw voedingssupplement met je arts.
Disclaimer: dit artikel dient ter informatie en vervangt geen medisch advies.
Gerelateerde lexiconartikelen
Veelgestelde vragen
Wat levert gerst gras naast chlorofyl?
Vitaminen en mineralen — waaronder vitamine C en magnesium — en vezels. Vitamine B12 hoort er niet bij; chlorofyl is dus slechts een deel van het geheel.
Wat is chlorofyl?
De groene bladkleurstof waarmee planten licht omzetten in energie. Een toegelaten gezondheidsclaim bestaat er niet voor.
Zijn er bijwerkingen bij de inname van gerst gras?
Bij een te hoge dosering kunnen maagklachten optreden. Houd je aan de hoeveelheid op de verpakking. De basisvragen over gerst gras — dosering, bewaring, stand van het onderzoek — behandelt ons lexiconartikel.
Hoe combineer ik gerst gras en chlorofyl in mijn voeding?
Roer het poeder door smoothies, sap of water, bij voorkeur koud of handwarm. Een apart chlorofylsupplement heb je er doorgaans niet bij nodig: gerst gras bevat het al.
Maakt chlorofyl het lichaam basisch?
Nee. De pH-waarde van het bloed houdt het lichaam via longen en nieren constant; via voeding laat die zich niet verschuiven.
